เมนูหลัก

เกี่ยวกับตำบล - ประวัติตำบล



       ตำบลหัวไผ่ ปรากฏชื่อในประวัติศาสตร์ครั้งแรกในสมัยกรุงศรีอยุธยารวมเรียกว่า “บ้านแห” ซึ่งอยู่ใต้แม่น้ำเจ้าพระยาเดิม คือ คลองสายบางแก้ว(ตามประวัติศาสตร์อำเภอเมืองอ่างทอง) ในสมัยที่สมเด็จพระนเรศวรเป็นพระมหาอุปราชของสมเด็จพระมหาธรรมราชาแห่งกรุงศรีอยุธยา พระราชมนูแม่ทัพหน้าของไทยเคยยกทัพผ่านเข้ามาถึง เมื่อ พ.ศ.2128 และได้ปะทะกับแม่ทัพหน้าของพม่า ซึ่งมีเจ้านครชียงใหม่เป็นแม่ทัพหลวงบริเวณตำบลบางแก้ว (เขตเทศบาลเมืองอ่างทองในปัจจุบัน) การรบครั้งนั้นถึงขั้นตะลุมบอน กองทัพพม่าแตกยับเยิน สมิงโยคราช กับสะเรนันทสู เจ้าเมืองเตรินแม่ทัพพม่าเสียชีวิตในสนามรบ และแม่ทัพพม่าเสียชีวิตในการรบคราวนั้นถึง 5 ท่าน คือ พระยาลอ พระยากาล พระยานครลำปาง พระยานครเชียงรายและพระยามอญ ฝ่ายไทยยึดช้างใหญ่ได้กว่า 200 เชือก ม้ากว่า 500 กว่าตัว และเครื่องศรัตราวุธอีกจำนวนมาก

อนึ่งตามประวัติศาสตร์ตำบลนี้มีคลองแยกหลายสายที่ปากคลองมีก่อไผ่อยู่ริมน้ำอย่างหนาแน่นชาวบ้านแถวนี้จึงเรียกหมู่บ้านของตนว่าคลองหัวไผ่ เป็นท้องที่ที่มีความเจริญ มีชุมชนหนาแน่นตั้งแต่ต้นกรุงรัตนโกสินทร์ ผู้คนอาศัยการเดินทางทางน้ำ ราษฎรเข้ามาตั้งถิ่นฐานตามชายบึงริมคลองจำนวนมากแต่เพราะเป็นที่ราบลุ่มน้ำท่วมถึงในฤดูน้ำหลาก ประกอบกับท้องถิ่นอื่นเจริญกว่าผู้คนจึงอพยพโยกย้ายไปทำมาหากินที่อื่น จะสังเกตได้จากวัดวาอารามเก่าแก่ซึ่งร้างไปแล้วถึง 4 วัด เพราะประชาชนรุ่นหลังไม่ได้บูรณะสืบต่อกัน และเมื่อมีการแบ่งพื้นที่การปกครองยกเป็นตำบลในสมัยรัชกาล 6 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ คือภายหลังจากออกพระราชบัญญัติลักษณะปกครองท้องที่ พ.ศ.2457 บริเวณนี้จึงได้รับการยกฐานะเป็นตำบลหัวไผ่ พร้อมๆ กับตำบลบ้านอิฐ ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา




0.02s. 0.50MB